jagInter.net

Jarijarijari

jag@jaginter.net — Mon, 19 Dec 2011 13:49:44 +0000

Lét skipta út vatnsdælu skv. ráðleggingu Hraðþjónustunnar í Kópavogi. Þegar var búið að skipta út vatnsdælunni þá var enn hljóð og þá sögðu þeir að þetta væru legur í Altenator og það væri betra að skipta honum út í staðinn fyrir að gera við.

20+55þ skaði :/

Reykleysi

jag@jaginter.net — Sat, 10 Dec 2011 10:04:57 +0000

Reykti ekki allan 9. des. Dagur 2 ég held þetta út.

Gúllazcsh súpu frá Hundraðekruskógi

jag@jaginter.net — Mon, 26 Mar 2012 22:25:26 +0000

Eldaði Gúllazcsh súpu frá Hundraðekruskógi í kvöld. Úr disney bókinni nýju.

Ok hefst þá lesturinn.

Saxaði 2 lauka og steikti í potti.

2 x hvítlauksgeirar smátt skornir bætt útí

4-5x kartöflur bútað útí

nokkrum gulrótum bætt við

rauð paprika bætt útí.

látið malla smá

300 gr nautagúllas bætt við

3 msk tómatpúrre (ég notaði litla dós)

salt, svartur pipar, oregano og stór kjötkraftur+ 2 tsk paprikuduft

6 dl vatn og 4 dl mjólk

Svo eru herlegheitin látin malla í klukkutíma og voila ... matur fyrir 4

P�nsur

jag@jaginter.net — Fri, 03 Jun 2011 14:56:45 +0000

Alvöru Íslenskar pönnukökur, ég hennti hinni uppskriftinni eftir að hafa prófað þessa :)

3dl hveiti
1/2 tsk lyftiduft
1 – 2 msk sykur
1/4 tsk salt
1-2 egg
4-5 dl mjólk
25 gr smjörlíki eða 2 msk olía
1/4 tsk vanilludropar

Smjörlíkið er brætt og látið kólna. Þurrefnin sigtuð saman í skál. Helmingnuum af mjólkinni er bætt út í og hrært vel í kekkjalausan jafning. Eggið/in er látið í, síðan það sem eftir er af mjólkinni ásamt dropunum. Smjörlíkinu er hrært saman við.

Pannan er hituð á miðstraum. Pönnukökunar losna svo auðveldlega frá pönnunni að hægt er að snúa þeim í loftinu.

Íslenskar pönnukökur eru bestar nýbakaðar með sykri eða sultu og þeyttum rjóma.

Verði ykkur að góðu!

Uppf�rt

jag@jaginter.net — Fri, 20 May 2011 21:43:14 +0000

Uppfærsla er yfirstaðinn

Serverinn er að fá DDR3 1333Mhz minni 8Gb í staðinn fyrir 500mb og örgjörva 4x 840. Nýtt móðurborð og the works.

Það voru litlar truflanir í útsendingu.

Ferð með Thorshövdi til Antartiku

jag@jaginter.net — Mon, 26 Mar 2012 23:21:00 +0000

Hérna eru nokkrar myndir af ferðinni sem ég fór með Thorshövdi djúpt suður af landinu.

Klikkaðu á mynd til að stækka hana.

Netaverkstæðið sem ég setti upp í lestinni

Innsiglingin í Montevideo, takið eftir gámunum hægra meginn ...

Komið á miðin og verið að gera trollið klárt

Búið að kasta, Juvel og borgarís í baksýn

Borgarís og smá fjöll

Krill, smá sýnishorn af 600 milljón tonnum

"Dekkið" verið að gera klárt til að kasta

Afraksturinn á færibandinu

V�sa um �standi� � Selfossi

jag@jaginter.net — Wed, 11 Nov 2009 15:03:47 +0000

Selfyssinga er sinnið heitt.
Sundurlyndið stöðugt vex.
Í því tafli er brögðum beitt.
Bxg6

Ég ætla að hætta að reykja, bráðum...

jag@jaginter.net — Mon, 26 Mar 2012 23:21:39 +0000

*hóst* Ég er að spá í að hætta að reykja. Já í alvöru.

Ég er einhvernveginn búinn með kvótann og er búinn að reykja alltof lengi.

Hérna er eitt sem ég sá sem ætti að hjálpa manni:

Núna er bara að ákveða daginn.

Lausn fyrir lundaveiði í vestmannaeyjum

jag@jaginter.net — Mon, 26 Mar 2012 23:21:59 +0000

Ég er með lausn sem sameinar bæði sjónarmið þeirra sem stunda hefðbundna lundaveiði og hafa gert í áratugi og svo þeirra sem vilja friðun á lundanum í vestmannaeyjum.

Hugmyndin er í stuttu máli svona:

"Veiða og sleppa"

Fr�ttabr�f fr� Ing�lfi, Spara.is meistara

jag@jaginter.net — Tue, 02 Jun 2009 22:42:08 +0000

Hinar nýju stéttir - lánadrottnar og skuldunautar

Félagsfræðin er í essinu sínu þegar kemur að því að skilgreina stéttir og stéttarstöðu fólks en í uppsláttaritum fara venjulega margar blaðsíður í útskýringarnar. Ég læt mér hins vegar nægja að útskýra stéttarhugtakið sem aðskilnað einstaklinga og hópa eftir efnahag og efnahagslegri stöðu í samfélaginu. Þessi örstutta stéttarpæling er nauðsynlegur inngangur að því sem ég kalla hina nýju stéttir (ég er nú einu sinni félagsfræðingur).

Í árdaga iðnbyltingarinnar fjaraði út skiptingin á milli aðalsmanna og leiguliða en í stað hennar kom aðskilnaður á milli verkalýðs og eigenda framleiðslutækja – öreiga og kapítalista. Þessi stéttaskipting verkalýðs og atvinnurekanda var ríkjandi allt fram á níunda áratug síðustu aldar en þá verður sú grundvallar breyting á að almenningur fær nánast óheftan aðgang að peningum, lánsfé, til þess að bæta sér upp launatekjur. Almenn neysla fer að hafa meiri áhrif á hagvöxt en sjálf framleiðslan og nær hámarki sínu eftir síðustu aldamót þegar hún verður 65% af hagkerfinu á Íslandi og 70% í Bandaríkjunum, á sama tíma er hlutdeild fjárfestinga í hagkerfinu aðeins 15% (og fjórðungur af því eru húsbyggingar). Það dró einnig verulega úr stéttaátökum á þessum tíma og með þjóðarsáttarsamningunum árið 1990 tekst samkomulag á milli stríðandi stétta um að allir fái sinn skerf af þjóðartekjunum. (þetta samkomulag hefur meira og minna haldist fram til dagsins í dag, enda ekki svo erfitt að deila köku sem fer sífellt stækkandi. Að ætla að endurtaka sama leikinn núna með svo kölluðum stöðugleikasáttmála, þegar kakan fellur saman í ofninum, kann að verða öllu erfiðara). Á uppgangstímanum þegar allir fá meiri peninga kemur varla á óvart að margur fræðimaðurinn hafi lítið svo á að stéttaskiptingin væri liðin undir lok. (Þeir fátæku eru líka að fá meira af peningum þó að þeim fari fjölgandi en það er vegna þess að þeim ofurríku fjölgar einnig, en ekki vegna þess að hinir fátæku séu að fá minna). Svo bættist við hrun kommúnismans, eins og til frekari staðfestingar á því að þjóðfélag kapítalismans væri ekki aðeins það besta sem mannkynið hefði fundið upp heldur væri það eilíft.

Það sem gerist um áttunda áratuginn er að almennir launþegar geta aukið við ráðstöfunartekjur sínar með lántökum. Með kreditkortum og raðgreiðslum, yfirdrætti og skuldabréfaútgáfu gat almenningur í fyrsta skipti í sögunni margfaldað neyslu sína umfram tekjur af launavinnu. Þessi skuldsetning heimilanna dreif svo áfram gífurlegan hagvöxt í þjóðfélaginu. Það sem skipti máli var aðgangur að lánsfé, ekki kauphækkanir. Verkalýðshreyfingin missir ítök sín en í stað þeirra verða lánastofnanir að bandamanni og verslunarkjarnar og Kringlur að samverustað fjölskyldnanna. Fjölskyldan sameinast ekki lengur í því að afla tekna heldur í því að eyða þeim.

Það tók innan við þrjátíu ár að breyta aldagamalli stéttarskiptingu þjóðfélagsins úr því að vera á milli launþega og atvinnurekenda í það að vera á milli lánadrottna og skuldunauta. Hver einasti vinnandi maður skuldar lánastofnun sinni að meðaltali tvöfaldar til þrefaldar árstekjur sínar. Vaxtakjör skipta orðið meira máli en launakjör. Samningstaða gangvart lánadrottni skiptir meira máli en við vinnuveitanda og það sem gerir stöðuna sérstaklega erfiða er að það eru engin stéttarsamtök skuldara til, aðeins stéttarsamtök launþega.

Á Íslandi er óréttlætið í stéttskiptingu skuldunauta og lánadrottna ekki fólgið í því að stéttaskiptingin sé yfirhöfuð til, heldur er það fólgið í verðtryggingu lánsfjármagns. Það er gegn þessu óréttlæti sem almenningur er að berjast, óháð því hverjar tekjur hans eru og óháð því hvort hann á eitthvað af eignum eða ekki. Sá göfugi vilji ríkisstjórnarinnar að ætla að ræða málefni heimilanna í landinu við samtök atvinnulífsins eru því dæmd til þess að mistakast. En henni er kannski vorkunn því að við hvern á hún að tala? Það eru bara til heildarsamtök lánadrottna en engin heildarsamtök skuldunauta! Mín fátæklegu ráð til ríkisstjórnarinnar eru því einfaldlega þau að hlusta á fólkið í landinu og framkvæma svo vilja þess.

Stærstu mistök ríkisstjórnarinnar (og þau næststærstu)

Það eru allir kostir vondir, segir fjármálaráðherra, og svo sannarlega er það rétt en að velja lakasta kostinn er ekki þjóðráð. Hækkun á neyslusköttum er líklega það versta sem ríkisstjórnin gat gert við núverandi aðstæður því að hún leggst með tvöföldum þunga á heimilin sem ekki mega við miklu. Í fyrsta lagi hækkar verðlag svo að minna verður eftir í buddunni til þess að borga annað og, í öðru lagi, hækka lán og afborganir vegna verðtryggingarinnar.

Ég velti því fyrir mér hvort ríkisstjórnin og hagfræðilegar ráðgjafar hennar líti á heimilin í landinu fyrst og fremst sem þjóðhagslega stærð sem hægt sé að stýra með tilfærslum á fjármunum. Einkaneysla, sem er ekkert annað en útgjöld heimilanna, er stærsta einstaka þjóðhagsstærðin og hefur langmest áhrif á efnahagskerfið, það er því afar freistandi að leika sér með hana í hagfræðilíkaninu. Í eðlilegu árferði væri ekkert við það að athuga að hækka veltuskatta sérstaklega á vörur eins og tóbak og áfengi, bensín og jafnvel sykur. Adam Smith, faðir klassískrar hagfræði, nefndi sjálfur neysluvörurnar, tóbak, romm og sykur, sem einstaklega vel fallnar til skattlagningar. En við búum ekki við eðlilegt efnahagsástand og því kunna “eðlilegar” efnahagsaðgerðir að reynast banvænar.

Ég velti því einnig fyrir mér hvort ríkisstjórnin líti á heimilin eins og þau séu neðst í “fæðukeðjunni” og því verði þau að taka á sínar herðar efnahagshrunið og hjá því verði einfaldlega ekki komist, eðli máls samkvæmt. Frysting lána, lengingar og greiðslujöfnun eru þá aðgerðir sem eigi að gera heimilunum kleift að taka á sig byrðarnar í þeirri von að efnahagurinn batni á næstu árum og þau muni því lifa hremmingarnar af.

Ef þetta er kjarninn í hugsun og aðgerðum ríkisstjórnarinnar, þá er hún að gera sín mestu mistök, og þau næstmestu líka. Heimilin eru lifandi fólk sem getur brugðist við með allt öðrum hætti en reiknilíkanið gerir ráð fyrir og það er ekki ólíklegt að það verði raunin í því viðkvæma og ótrygga og ástandi sem er í landinu.

Næststærstu mistök ríkisstjórnarinn væru að gera ráð fyrir efnahagsbata næstu árin. Ef við myndum aðeins rétta úr hnjánum og reisa höfuðið til þess að líta í kringum okkur, þá blasir næstum því við að löndin í kringum okkur eru að glíma við efnahagskreppu og einnig gjaldmiðlakreppu, líkt og við Íslendingar. Bretar eru á barmi gjaldþrots og pundið fellur, Bandaríkin eru að skuldsetja sig í þrot og dollarinn fellur, ríki ESB eru einnig að glíma við svipaðan vanda hvert um sig og sameiginlega. Alþjóðlega orkumálastofnunin spáir hækkun olíuverðs í 200 USD á fatið á næstu árum og það, eitt og sér, yrði rothögg fyrir iðnvætt efnahagslíf vesturlanda. Með þetta í huga veit ég satt best að segja ekki hvað ríkisstjórnin er að hugsa – er hún blind á það sem er að gerast úti í heimi eða heldur hún að virkilega að hagkerfi heimsins muni rétta úr kútnum á næstu árum og við verðum bara fyrst til þess? Ef svo er verður hún að færa einhver rök fyrir því. Það er athyglivert að alþjóða gjaldeyrissjóðurinn kyndir undir þeirri skoðun að við munum geta greit skuldir okkar og að efnahagslífið muni taka við sér á ný á næsta ári. Sjóðurinn veit betur, en það er dæmigert fyrir hann að dikta upp efnahagsbata til þess að þrýsta á að við greiðum sem fyrst upp skuldirnar, hvað sem tautar og raular. Þannig hefur hann alltaf unnið og þannig hefur einnig núverandi fjármálaráðherra lýst honum (áður en hann settist í ríkisstjórn). Trúi ríkisstjórnin virkilega á skjótan efnahagsbata, þá eru það hennar næststærstu mistök, að mínu áliti. Ég mun rökstyðja það álit mitt betur í næstu fréttabréfum.